top of page

BIO (kort)

(NL)

Erik van Cuyk (1968) is autonoom fotograaf. Hij studeerde Rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en Fotografie aan de Fotoacademie te Amsterdam. Zijn afstudeerproject werd direct opgepikt door het internationale Fotofestival van Arles (FR) en leidde tot British Journal of Photography (UK). Van Cuyk publiceert onder meer in NRC en fotografiemagazines. Hij maakte meerdere fotoboeken rondom het thema 'veerkracht van mensen tegen een decor van verval'. Zijn laatste boek is gemaakt in de wijken van Zuid-Londen en is vooral bekend vanwege de hoge criminaliteitscijfers en de sociale problematiek.

Naast fotoboeken werkt Van Cuyk aan kunstfotografie, waarbij hij soms jaren aan één foto werkt. De vergankelijke wereld en hoe wij ons als mens daartoe verhouden is het centrale thema in het werk van Van Cuyk.

 

Erik van Cuyk door Maarten Verbaarschot (c)

Photo by M.Verbaarschot (c)

Erik-van-Cuyk-Zuid-Londen-Photoshoot-street.jpg

Curriculum

Education    

2015 - 2018    Photo Academy Amsterdam

1988 - 1992    Dutch and International Law, Nijmegen

Awards & Shortlisted    

2023    Editors Pick LENS CULTURE International Portraits Award

2021    Longlisted DUTCH NATIONAL PORTRAIT GALLERY/RABO PHOTOGRAPHIC PORTRAIT PRICE

2019    Arnhem Award 'A Good Book 2019', CASA + OPA

2019    ARLES Photofestival Voies Off 2019: 'Emerging European Talents'

2017    100 New Dutch Talent, GUP/NIKON

2016    Selected Photogram, Amsterdam

Exhibitions    

2024    Museum Valkhof: The Walk – The Mix (duo with Paul den Hollander)

2023    EXPO 'Here I Am', Rozet Arnhem

2022    EXPO We Are The City, Rozet Arnhem

2021    International Photofestival Leiden

2021    FotoFestival Naarden

2020    Eindhoven City & Library 'Embrace Freedom'

2020    Rijnwijk book Part of MARTIN PARR COLLECTION Tate Gallery, London

2019    Marrakech Photofestival Voies Off 2019

2019    Book publication UNSEEN Amsterdam 2019

2019    ARLES Photofestival Voies Off 2019

2019    ESPY Photo, Elysium Swansea, Wales (UK)

2019    Expo Museum Hilversum

2019    Expo 'LUCID' Loods 6 Amsterdam

2018    Rotterdam Photo Festival

Media    

2024    AT 5, The Culture Machine with Nadine

2024    NRC, 'In South London, birthplace of UK Drill-rap, young people dream of stardom in Nigeria'

2024    NPO RADIO 1, WITH AN EYE ON TOMORROW

2024    Focus Magazine ‘I don’t fold under pressure’

2022    De Gelderlander, Section ‘Looking’, “the Opportunity Factory”

2022    Picture This, artist talk

2021    CHIP PHOTO MAGAZINE

2021    NPO RADIO 1, VPRO Bureau Buitenland

2021    NPO Radio 1, News&Co, NTR NOS

2021    Care & Welfare Magazine

2021    Pf Magazine (article on printing technique Playground 2020)

2021    Dutch national newspaper NRC Handelsblad "every curb a skatepark"

2021    FOCUS MAGAZINE "Playground 2020"

2020    Podcast 'Embrace Freedom', RARARADIO Eindhoven

2020    Article Dutch newspaper 'Eindhovens Dagblad' on project 'Embrace Freedom'

2019    Publication 'Looking', “Behind the Scenes” Dutch newspaper De Gelderlander

2019    Publication SHUTR Magazine, project 'Boyman'

2019    Review FOCUS Magazine, project 'Rijnwijk'

2019    Article in KIEKIE Magazine, 'from the inside'

2019    Review PHOTOBOOKJOURNAL

2019    Interview, article BRITISH JOURNAL OF PHOTOGRAPHY

2019    Publication series 'Rijnwijk My Neighborhood' & Interview in Sprank Magazine

2019    Publication portrait 'Ferry Mingelen' in ANBO Magazine

2019    Publication & interview in Dutch newspaper 'De Gelderlander'

2016    Publication series 'Connemara park' in CARA Inflight Aer Lingus

Soms, als het leven zwaar voelt, concentreer ik me volledig op de vormen van de dingen. Lijnen, materialen texturen, lichtvlekken: het brengt letterlijk ander perspectief en laat de voortdurende stroom van gedachten-wolken en meningen in mijn hoofd verdampen.

Artist statement

Onder de titel ‘Mono No Aware’ presenteer ik mijn werk. Mono No Aware onderzoek ik via pure intuïtie en sterke focus in het moment.

 

Wat is Mono No Aware?

'Mono No Aware' is een Japanse term die zich grofweg vertaalt naar 'de pathos van de dingen' of 'de gevoeligheid voor de kortstondige aard van alle dingen'. Het betekent een diep bewustzijn en waardering voor de vergankelijke aard van het leven en de schoonheid die voortkomt uit het onvermijdelijke verstrijken van de tijd. Dit concept roept vaak nostalgie op en erkent vluchtige momenten van schoonheid. De Duitse cultuur heeft een soortgelijk concept genaamd "Sehnsucht", geassocieerd met verlangen naar het onbereikbare.

 

25 jaar (zelf)onderzoek

Ongeveer 25 jaar lang heb ik geleefd in een vorm van zelfopgelegde gevangenschap. Nadat mijn moeder stierf, heb ik de universiteit afgerond en ben ik het bedrijfsleven ingegaan, op zoek naar zowel financiële zekerheid als identiteit. Deze rollen brachten echter geen vreugde, het voelde routineus en onbevredigend. Nadat ik rond mijn dertigste een tijdje mentaal worstelde, werd ik 'persoonlijk woke' als het ging om betekenis en vervulling van het leven. En toen ik terugkeerde naar het systeem, voelde ik een dieper verlangen naar een doel en identiteit.

De persoonlijke en interne reis bracht mij ertoe "Mono No Aware" te omarmen. Door mijn lens leg ik alledaagse momenten vast en vind ik daar schoonheid. Terwijl ik letterlijk en figuurlijk ronddwaal.

Ik vind betekenis in het vastleggen van de vergankelijke schoonheid van het leven, ik voel de onderlinge verbondenheid van het universum en dat geeft berusting.

bottom of page